In memoriam Carla Boetes
10 november 1949 – 14 mei 2011
Carla Boetes, hoogleraar oncologische radiologie in Maastricht, is zaterdag 14 mei totaal onverwacht in haar woonplaats Nütterden overleden. Professor Boetes was nationaal en internationaal de vaandeldrager voor de mammadiagnostiek. Zij was een gedreven arts, die zich bescheiden opstelde en altijd een warm hart had voor haar patiënten.
Geboren in een huisartsengezin op 10 november 1949 in Hoogkerk, Groningen, sloot ze in 1968 haar beta-opleiding aan het Praedinius Gymnasium Groningen af. Daarna studeerde ze van 1968 tot 1974 geneeskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen. Zij begon haar opleiding radiologie in januari 1975 in het Academisch Ziekenhuis Groningen. Toen haar toekomstige man Morris naar Nijmegen vertrok om zich daar als tandarts te vestigen, werd door de wederzijdse professoren Blickman sr. en Penn een regeling getroffen, zodat Carla haar opleiding in het UKMC St Radboud kon afronden.
In 1979 werd Carla Boetes als staflid benoemd aan het UMC St Radboud Nijmegen, met de abdominale radiologie als aandachtsgebied. Door toedoen van haar collega Jan Hendriks, bekend vanwege zijn inspanningen voor het bevolkingsonderzoek naar borstkanker, verschoof Carla’s aandachtveld in de richting van de mammadiagnostiek. Naast klinische werkzaamheden deed zij onderzoek naar MRI van het mammacarcinoom, resulterend in haar proefschrift ‘Magnetic resonance imaging of breast cancer, a clinical study’, dat in december 1995 met succes in het openbaar werd verdedigd.
Vanaf september 2008 was Carla Boetes werkzaam in het Maastricht UMC+. Dat Carla een duidelijk idee had over de wijze waarop de mammazorg diende te worden ingericht en opgezet, was vanaf dag één voor iedereen duidelijk. Door haar enorme toewijding en doorzettingsvermogen, gekoppeld aan een grote kennis van zaken en vrouwelijke charme, heeft Carla kans gezien de bestaande radiologische zorg rond de borstkankerpatiënt in het MUMC+ in korte tijd volledig te moderniseren en op te tillen naar een internationaal hoog niveau.
Wat deze omslag vooral zo bijzonder maakt, is dat Carla al deze veranderingen heeft doorgevoerd zonder iemand tegen zich in het harnas te jagen. Ondanks de toenemende werkdruk en aanpassing van de dagelijkse gang van zaken wist Carla de mammasectie voor zich te winnen en tot een hecht team te smeden. Zonder veel lawaai en met veel persoonlijke inzet heeft Carla naast deze directe patiëntenzorg ook op het gebied van de borstkankerscreening veel werk verricht.
Met haar benoeming tot hoogleraar ‘oncologische radiologie in het bijzonder op het gebied van mammacarcinomen’ in juni 2009, ging een door Carla lang gekoesterde wens in vervulling. Deze benoeming bleek slechts een tussenstap in haar missie om de mamma-MRI beter beschikbaar te maken voor vrouwen. Haar gedrevenheid en creatief denken maakten dat zij nationaal en internationaal bekend werd met haar wetenschappelijk onderzoek naar MR-diagnostiek bij vrouwen met borstkanker. Hoewel haar initiële werk zich vooral richtte op de secundaire diagnostiek van borstkanker bij vrouwen met een reeds bekend carcinoom, heeft zij zich daarna intensief bezig gehouden met mamma-MRI-screening, de karakterisatie van verschillende typen tumoren, de verbetering van de specificiteit van mamma-MRI en de ontwikkeling van MRI-geleide mamma- interventies. Zij was vice-voorzitter van de European Society of Breast Imaging en zou komend jaar de rol van voorzitter op zich nemen.
Veel tijd en energie heeft Carla gestoken in het trainen van het personeel, niet alleen laboranten en aios, maar ook stafleden. Als opleider was zij daarbij een inspirerend leermeester die als geen ander de kunst van de mammadiagnostiek kon overbrengen. Zij maakte je er altijd bewust van dat als je A had gezegd, je ook bereid moest zijn om B en zelfs C te zeggen. Voor haar promovendi in het UMC St Radboud en het Maastricht UMC+ was zij een voortdurende bron van ideeën en een zeer betrokken en stimulerende begeleider.
Met haar overlijden hebben wij een bijzonder radioloog, maar bovenal een bijzonder mens verloren. Carla was een vrolijke, hartelijke en warme vrouw, laagdrempelig toegankelijk en altijd met oprechte interesse in de mensen om haar heen.
Wij wensen Morris, Hans-Werner en naaste familie alle sterkte toe bij het verwerken van dit enorme verlies.
Maastricht & Nijmegen, 30 mei 2010
Namens alle medewerkers van het
Maastricht Universitair Medisch Centrum en het Universitair Medisch Centrum St Radboud Nijmegen,
Prof.dr. M. Prokop
Prof.dr. J.E. Wildberger
- wo 6 juli 2011 18:03
